ตอนที่ 126 ต่างมรรค

หลีซู่ดูออกว่า จ้าวเชียนผู้นี้มีนิสัยโอ้อวด ไม่เห็นหัวผู้ใด ทั้งยังมั่นใจในตนเองค่อนข้างมาก คนเช่นนี้หากอยู่ในเมืองหลวงเป็นคุณชายเสเพลธรรมดา ๆ ก็คงไม่มีปัญหา แต่เขาอยู่ในกองทัพ ไม่เพียงทำเรื่องใหญ่ใดไม่ได้ กลับยังเป็นตัวถ่วงเสียอีก

ตัวถ่วงธรรมดา ๆ ไม่ควรต้องตาย แต่คนที่พร้อมจะทำลายความสงบของด่านชายแดนได้ทุกเมื่อ ตายเสียจึงมั่นคง

หรงเจิงอวี้ได้ยินคำของหลีซู่ ก็รู้สึกขบขันกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “วันนี้จ้าวเชียนก็ให้เงินเจ้าไป 50 ตำลึงไม่ใช่หรือ? โสมต้นนั้นคุณภาพธรรมดา เอาเงินนั้นไปซื้อก็เหลือเฟือ เจ้าจะไปติดใจอะไรนัก?”

“ท่านแม่ทัพหรง คนผู้นี้ควรตายหรือไม่ ท่านย่อมรู้ดีกว่าข้า” หลีซู่ก็ไม่เกรงใจ