ตอนที่ 63 นั่นเป็นของนาง!

เฉินโหย่วซงอยากเอ่ยปากบอกเหลือเกินว่าตนเองไร้ความสามารถเช่นนั้นจริง ๆ แต่ผู้กองหม่าไม่ได้เอ่ยตรง ๆ หากเขาปฏิเสธออกไปกลับจะเป็นการลบหลู่ จึงได้แต่พยักหน้าหัวเราะฮ่า ๆ รับคำไปพลาง ช่วยชมหม่าเฉิงถิงเสียยกหนึ่ง

ในใจผู้กองหม่าเองก็ปนกันไปสารพัดรส

เขาประเมินเฉินโหย่วซงต่ำไปเสียแล้ว ไม่คิดว่าเจ้าหมอนั่นจะถูกหมอเฉิงหมายตา

หมอเฉิงถึงจะเป็นคนใจบุญ แต่ทหารในกองทัพที่ตายบ้าง พิการบ้าง เขาเห็นมาน้อยหรือไร เหตุใดจึงจะเกิดความเวทนาเพราะเฉินโหย่วซงบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย แล้วตั้งใจดูแลเป็นพิเศษเล่า

เป็นเช่นนี้ต้องมีเหตุอื่นเป็นแน่

เฉินโหย่วซงไม่พูดก็ไม่เป็นไร ขอเพียงในใจเขาเองรู้ชัดก็พอ

……

ยามนี้ หลีซู่ได้กลับมายังตำบลกานเหอแล้ว