กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเข้าสู่ฤดูหนาว มีมหาสงครามหลายครั้ง ทหารบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก ขวัญกำลังใจในกองทัพตกต่ำห่อเหี่ยว
ยามนี้ เฉินโหย่วซงกำลังซุกตัวอยู่ในกระโจมทหาร สีหน้าวิตกกังวล
ที่ไหล่ของเขาพันผ้าไว้ แต่เมื่อเทียบกับทหารคนอื่นแล้ว บาดแผลจากศรของเขาไม่หนัก เขาจึงไม่ไปสิ้นเปลืองสมุนไพรที่แพทย์ทหาร จัดการเสียเองอย่างขอไปที
เขารู้สึกว่าตนโชคยังดีอยู่ ในช่วงที่อากาศเย็นลง ภรรยาที่แต่ก่อนเอาแต่คิดจะเก็บสินเดิมเจ้าสาวให้ลูกสาว กลับฝากคนส่งมาเสื้อผ้าฝ้ายใหม่สองชุด ให้เขาซึ่งเป็นทหารที่มีคนในครอบครัวห่วงใยเช่นนี้ ย่อมมีโอกาสรอดชีวิตมากกว่าคนอื่นอยู่บ้าง เพียงแต่น่าเสียดายที่ตนไร้ความสามารถ ทั้งที่ระวังตัวดีแล้ว กลับยังบาดเจ็บอยู่ดี