เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้ที่มาก็คือบ่าวรับใช้ของตระกูลหม่า ไม่ไกลนักยังมีฮูหยินผู้เฒ่าคนหนึ่งที่มีสาวใช้ห้อมล้อมอยู่
ในความทรงจำของหลีซู่ไม่มีบุคคลผู้นี้
แต่เส้นสายของเจ้าของร่างเดิมนั้นเรียบง่ายยิ่งนัก ตระกูลหม่าเป็นตระกูลใหญ่ที่สุดที่นางเคยพบเห็น ฮูหยินผู้เฒ่าที่แต่งกายด้วยของมีค่าผู้นั้น คงจะเป็นฮูหยินผู้เฒ่าของบ้านนี้
ตามหลักแล้ว หลังจากสองตระกูลหมั้นหมายกัน เจ้าของร่างเดิมในฐานะเด็กรุ่นหลังก็ควรไปเยือนตระกูลหม่าเสียบ้าง แต่ตลอดสองปีมานี้ ไม่เคยมีเลย
ฮูหยินผู้เฒ่าหม่าและฮูหยินหม่าไม่ชอบเจ้าของร่างเดิม คิดว่าฐานะครอบครัวนางไม่ดีเอาเสียเลย ตัวนางเองก็วางตัวไม่สมกับตระกูลใหญ่
“แม่นางหลี ข้าน้อยมาจากตระกูลหม่า ฮูหยินผู้เฒ่าของพวกข้าน้อยขอเชิญเจ้าไปพูดคุยด้วย” คนรับใช้กล่าวอย่างสุภาพ หลีซู่เดาไว้ไม่ผิด