กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลีซู่เห็นกำไลข้อมือ แววตาของนางเผยความตื่นตระหนกออกมาชัดเจน พลันคว้ากำไลนั้นไปจากมือของนางโจวทันที!
“ข้าลุกขึ้นแต่เช้าแล้วหากำไลนี้ไม่พบ ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่ขโมยไป เจ้าขโมยไปก็แล้วไปเถิด แต่ยังซ่อนไว้ในที่เช่นนี้อีก... เจ้าคิดจะทำลายสิ่งของตกทอดที่ท่านแม่มอบให้ข้าอย่างนั้นหรือ อาหม่าน ถึงอย่างไรข้าก็เป็นพี่สาวของเจ้า เหตุใดเจ้าจึงทนข้าไม่ได้” คำพูดเดียวกันนี้ คราวนี้ถึงตาหลีซู่พูดบ้าง
นางเพียงต้องการจะดูว่า เมื่อความรู้สึกที่ไม่อาจโต้แย้งได้นี้ตกอยู่บนหัวของพวกนาง พวกนางจะร้อนใจเจ็บปวดหรือไม่
พลิกดำเป็นขาว สับสนถูกผิด ผิดผิดถูกถูก นางต้องการให้ตระกูลหลีอธิบายไม่ชัด แยกแยะไม่ออก