กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รอยยิ้มบนใบหน้าหลีซู่กว้างขึ้น นางจ่อปลายที่กำลังลุกไหม้เข้ากับผมของหลีหม่าน แล้วกดลงไปตรง ๆ
จากนั้น นางยัดฟืนนั้นใส่มือหลีหม่าน
หลีหม่านเผลอโยน “อาวุธสังหาร” ชิ้นนี้ลงกับพื้นโดยไม่รู้ตัว
เส้นผมที่ถูกเผาส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง ผมดำขลับถูกไหม้หายไปหย่อมใหญ่ ส่วนที่เหลือนั้นเหมือนไส้เดือนที่ม้วนงอ ทีละเส้น ๆ หยาบกร้านและดิ้นรน
หลีซู่ปล่อยมือ ปล่อยให้หลีอาหม่านกุมศีรษะวิ่งออกไปด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด
นาง “ถุย” เสียงหนึ่ง ราวกับนักเลงเลวที่ไม่มีเหตุผล มุมปากเปี่ยมด้วยความสบายใจจากการระบายอารมณ์ออกไปบ้าง
จากนั้น หลีซู่เก็บข้าวที่ยังกินไม่หมดนั้นเข้าไปในมิติ ขยับฟืนสองสามที ยัดสิ่งหนึ่งลงไปใต้เตา แล้วจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อยอีกครั้ง