กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลีฉู่เถียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นึกถึงท่าทางดื้อรั้นไร้มารยาทของอาหลีเด็กเวรเมื่อครู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ
หากไม่ให้อาหลีรับความลำบากสักหน่อย เกรงว่าต่อไปนางจะยิ่งลุแก่อำนาจไม่เกรงกลัวผู้ใด!
“ข้าว่าเด็กคนนี้ที่อยู่ยังสะอาดกว่าห้องขังธรรมดาเสียอีก แต่บ้านเราก็มิใช่ตระกูลมั่งมีอันใด หนังหนาเนื้อหยาบเช่นนางจะทนรับการยกย่องเช่นนี้ได้อย่างไร? ฉะนั้นก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับนางถึงเพียงนั้น ห้องขังอื่นมีสิ่งใด นางก็ทนได้ทั้งนั้น!” หลีฉู่เถียนเอ่ยเตือน
พอเอ่ยเช่นนี้ ผู้คุมก็เข้าใจ เพียงพยักหน้า มิได้ตอบรับโดยตรง
หลีฉู่เถียนเห็นดังนั้นในใจก็ร้อนรนอยู่บ้าง กัดฟัน หยิบเงินออกมาอีกหนึ่งตำลึง “รบกวนพวกเจ้าด้วย!”