กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนตรงหน้ายังคงหน้าตาเช่นเดิม แต่อุปนิสัยกลับแปรผันพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
หลีฉู่เถียนรู้สึกว่าถึงลูกสาวจะเต็มไปด้วยบาดแผล แต่กลับมีกลิ่นอายดื้อรั้นหยิ่งยโสมากกว่าแต่ก่อนหลายส่วน ราวกับพวกอันธพาลนักเลง ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่รู้กฎเกณฑ์ ไม่รู้จักอาย
“เจ้าทำไมกลายเป็นเช่นนี้ไปได้?! หากเจ้าไม่ฟังคำข้า ถึงแม้เจ้าออกจากคุกหลวงนี้ไปได้ ตั้งแต่นี้ไปก็อย่าได้กล่าวว่าเป็นลูกสาวของข้า!” หลีฉู่เถียนมองนางด้วยความเจ็บปวดใจอย่างแสนสาหัส ราวกับอยากให้มโนธรรมของนางถูกปลุกให้ตื่น