กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จือชิว นั่นแม่แท้ ๆ ของลูกนะ ลูกสงสัยแม่แบบนี้ได้ยังไง แม่จะยึดของของลูกไว้เองหรือ?”
“แล้วถ้าขอคืนไม่ได้ล่ะ?” เซี่ยจือชิวเงยหน้าขึ้น เธอรู้จักพ่อดีเกินไป เรื่องไหนที่เขารู้สึกว่ายุ่งยาก เขาก็จะปัดทิ้งหรือไม่รับมาจัดการแต่แรก ส่วนของที่อยู่ในมือแม่ หากเลี่ยงไม่เข้าไปยุ่งได้ เขาก็จะเลี่ยง
“นั่นแม่ของลูก ถ้าแม่เห็นว่าไม่ควรคืนให้ ลูกก็ปล่อยไปเถอะ พ่อคิดว่าลูกคงไม่ถึงกับแตกหักกับแม่เพียงเพราะขาดกำไลมือวงเดียวหรอก” บิดาเซี่ยคิดครู่หนึ่งแล้วพูด เซี่ยเถี่ยจวินรู้ว่าหากเอ่ยเรื่องกำไลมือ ภรรยาที่อยู่กินกันมานานต้องโวยวายใส่เขาแน่นอน ถ้าอย่างนั้นให้ลูกสาวน้อยใจเสียหน่อยยังดีกว่า อย่างไรลูกสาวคนอื่นก็ไม่มี หากเซี่ยจือชิวมีอยู่คนเดียวก็คงไม่ดีนัก