0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 เขาจากไปจริง ๆ แล้ว

ชายชราในชุดคลุมสีดำแค่นเสียงเย็นชา “คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าแกจะอายุน้อยขนาดนี้แต่กลับมีเล่ห์เหลี่ยมต่ำช้าถึงเพียงนี้ ถึงกับจงใจวางกับดักมาหลอกฉัน!”

ลู่โจวมองเขา “แกพูดแบบนี้ ถ้าฉันไม่ทำแบบนั้น แกจะยอมโผล่หัวออกมาหรือ”

“ไอ้หนุ่ม อย่าคิดว่าแกฟันแขนฉันขาดไปข้างหนึ่งแล้วฉันจะกลัวแก ฉันขอบอกแกไว้เลย ต่อให้ฉันเสียแขนไปข้างหนึ่ง แกก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอยู่ดี ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ทางที่ดีตอนนี้จงคุกเข่าโขกศีรษะขอขมาฉันเสีย บางทีประเดี๋ยวฉันอาจจะยังพิจารณาละเว้นชีวิตแกสักครั้ง”

“งั้นหรือ แล้วทำไมแกถึงต้องรอให้ฉันไปก่อนถึงจะกล้าปรากฏตัวล่ะ” ลู่โจวมองเขาด้วยรอยยิ้มเปื้อนหน้า