กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 ถูกทอดทิ้ง
กำแพงกั้นฟีโรโมนของเมิ่งจิ้งถิงแผ่ออกไป การเดินทางของพวกเขาจึงถือว่าค่อนข้างราบรื่น
ไม่ไกลนัก มองเห็นแสงสว่างจากท้องฟ้าเป็นผืนกว้าง
ใกล้จะออกไปแล้ว
แต่ทว่าในจังหวะนั้นเอง ทุกคนก็หยุดชะงักพร้อมกัน
ไม่ต้องพูดจากัน พวกเขาหลายคนก็ล้อมจงซวินกับเถาหยางไว้ตรงกลาง
เสียงกรอบแกรบดังขึ้น ในพุ่มไม้สูงราวหนึ่งเมตรข้างหน้า มีคนกว่าสิบคนค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน พวกเขาสวมมงกุฎที่ถักจากกิ่งไม้และใบไม้เพื่อพรางตัว เนื้อตัวส่วนใหญ่ห่อหุ้มด้วยหนังสัตว์และหนังดิบหยาบ ๆ พอจะดูออกว่าวิถีชีวิตค่อนข้างดั้งเดิม
ด้วยความแตกต่างของภูมิภาคและสภาพแวดล้อม ทำให้ฝ่ามือของคนกลุ่มนี้กว้างใหญ่ ฐานล่างมั่นคง พอเห็นก็รู้ว่าเป็นมือดีด้านการแบกหินผ่าเขา วิ่งล่าสัตว์