เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 หัวหน้าเมิ่งตื่นแล้ว
ผ่านไปตั้งสิบกว่านาทีเต็ม ๆ กว่าลมหายใจของฟางเชียนจะกลับมาเป็นปกติ “ว่าแต่นายแค่ใช้ลิปสติกแท่งเดียวก็ตัดสินว่าพิธีบวงสรวงที่ว่าสำเร็จงั้นเหรอ”
“มีเค้าจะเป็นกลลวง แต่นายก็เห็นกับตาแล้วนี่ สุดท้ายมันไม่ใช่หนุ่มน้อยกับเด็กหญิงอะไรนั่นหรอก เป็นแค่สิ่งปนเปื้อนปรสิต ตามภูมิหลังในเรื่อง มันมีชีวิตอยู่มานานอย่างน้อยกว่าร้อยปีแล้ว” จงซวินพูดพลางขมวดคิ้วอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
ฟางเชียนจับอาการนั้นได้ไม่พลาด “เป็นอะไรไป?”
จงซวิน: “ทั้งที่พวกมันมีร่างกายหนุ่มสาวแล้ว ทำอะไรตามใจได้ทุกอย่าง แต่ทำไมนิสัยการใช้ชีวิตยังคงเหมือนเด็ก?”
พอหวนคิดตอนนี้ ห้องนั้นช่างเป็น “ห้องตัวอย่าง” มาตรฐานเสียจริง ราวกับจัดฉากแสดงให้ใครบางคนดู ด้วยเหตุนี้ลิปสติกแท่งนั้นจึงทำให้จงซวินสงสัย