กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 เสบียง
“พี่ชาย” เด็กหญิงเงยหน้าขึ้น พูดเสียงเบา “เราหนีกันเถอะ...”
เด็กหนุ่มยิ้มขื่น ไม่ได้ตอบอะไร
มันไม่อาจฝ่าฝืน “คำสั่ง” ของฟางเชียนได้ กำลังรบถูกอีกฝ่ายปิดตาย ทั้งยังมีแถบพลังงานประหลาดอีกเส้นหนึ่งล้อมแกนในของมันอยู่
“จงซวิน พวกมันเป็นสิ่งปนเปื้อนบริสุทธิ์ ทำไมถึงได้สติขนาดนี้” ฟางเชียนสงสัย
“ที่นี่คือ ‘ม่านพิษ’ มีสนามแม่เหล็กที่เหมาะกับพวกมันที่สุด” จงซวินอธิบาย “พอ ‘ม่านพิษ’ กระจายออก พวกมันจะเกิดการกลายพันธุ์ในพริบตาเพราะขั้วแม่เหล็กใจกลางโลก อันที่จริงในสายตาผม พวกมันแค่เก็บความทรงจำของมนุษย์ไว้อย่างเดียวเท่านั้น แต่พฤติกรรมกลายเป็นสิ่งปนเปื้อนไปหมดแล้ว”
ฟางเชียนเชยคางขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงให้พวกมันนำทาง “เชื้อเชิญให้เรานั่งหน่อยสิ มีเรื่องจะถาม”