กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ไร้พลังขัดขืน
ฟีโรโมนสายหนึ่งที่มีกลิ่นคล้ายหวงฉีค่อย ๆ ซึมออกมา
หุนหันพลันแล่น ไร้การควบคุม และยังพาเอาตัณหาที่บิดเบี้ยววิปริตมาด้วย
ใจของจงซวินสะท้านเบา ๆ มีเบาะแสบางอย่างวาบผ่านไป
ในเวลาเดียวกัน หนวดพลังจิตวิญญาณก็ชูสูงขึ้นด้านหลังศีรษะของโจวเป่ยไค
ใบหน้าของจงซวินเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ พอเขาปิดน้ำ เสียง “ตูม!” ก็ดังสนั่น โจวเป่ยไคสะดุ้งกลับมาได้สติแล้วถอยหลัง จากนั้นมองไปยังห้องนอนในสุดพร้อมกับจงซวิน
มีบางอย่างอยู่!
“อ้อ เป็นหมาที่เพื่อนผมฝากเลี้ยงไว้ที่นี่” สีหน้าของโจวเป่ยไคดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย “มันดุมาก ไม่พาคุณไปดูแล้วละ คุณรออยู่ที่นี่นะ ผมไปให้อาหารหมาเดี๋ยวมา”
จงซวินทำท่าทางยังหวาดเสียวไม่หาย “งั้นก็ได้”