กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ไม่เขินอาย
ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีเรื่องว่าสิ่งปนเปื้อนจะกินได้เลย
เมิ่งจิ้งถิงตัดสินใจแน่ชัดแล้วว่าไม่มีทางกิน
จงซวินถึงจะเห็นจนชินในชาติก่อน แต่ก็ไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น
แต่กลับเป็นชายข้างกายจงซวิน เมื่อเห็นพวกเขาไม่สะทกสะท้าน ความโลภในดวงตาก็ไม่อาจปกปิดได้ ชายคนนั้นถอดนาฬิกาข้อมือราคาแพงออก แล้วค่อย ๆ ดันไปให้จงซวิน
หมายถึงการแลกเปลี่ยน
ทั้งหมดนี้ทำอย่างแนบเนียนมาก แต่ก็ยังดึงดูดความสนใจของบริกร
คนที่มาที่นี่ มีใครบ้างที่ไม่ใช่เพื่อลิ้มรสคำนี้? แน่นอนว่าก็มีคนที่มาครั้งแรกและเอาชนะความกลัวในใจไม่ได้ แต่ร่างที่นั่งตัวตรงอยู่นั้น ไหล่และหลังตั้งตรง รังสีรอบกายลึกล้ำหยั่งไม่ถึง ให้ความรู้สึกว่าเพียงขยับนิดเดียวก็อาจปลุกบางสิ่งอย่าง “ภัยพิบัติ” ขึ้นมาได้