บทที่ 51: จะอยู่ในวงการก็ต้องมีแบ็ก

บทที่ 51: จะอยู่ในวงการก็ต้องมีแบ็ก

“เฮ้อ สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้จนได้สินะ” ซุนชิงไห่หลบไปอยู่แนวหลังสุดตั้งนานแล้ว แถมยังลากหลิวเวยไปด้วย

หลิวเวยถามอย่างตกใจว่า “หมายความว่าไง นายคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกแล้วเหรอ?”

“ก็ไม่เชิงหรอก” ซุนชิงไห่ครุ่นคิด “ตามที่ฉันคาดไว้ คนกลุ่มนี้ไม่น่ารอด แต่ช่วงนี้พี่ลู่อารมณ์ดีมั้ง”

“??”

พูดอีกอย่างก็คือ ปกติเขาโหดกว่านี้สินะ?!

หลิวเวยมองเพื่อนร่วมงานที่นอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้นจนแทบปางตาย เหงื่อเย็นไหลท่วมตัว เขาพลันรู้สึกว่าการถูกกันออกจากกลุ่มก็ไม่ได้แย่อะไร อย่างน้อยตอนนี้เขายังยืนอยู่ตรงนี้ได้

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากชั้นบน

“หยุดนะ! พวกนายกำลังทำอะไรกันอยู่!”