เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 50: ตั้งแต่วันนี้ ที่นี่ฉันเป็นคนตัดสินใจ
หลังจากฟางเยว่เหยายืนกรานอย่างหนักแน่น แถมยังยกผู้สนับสนุนจากฝั่งเมืองจงไห่มาอ้าง ในที่สุดเฉียวชวนก็ยอมให้เธอตามมาด้วย โดยอ้างว่าเพื่อ “คุ้มครอง” ลู่โจว
ศัตรูเก่ามาเจอกันย่อมมองหน้ากันไม่ติด ทั้งคู่ต่างเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจมาตลอดทาง
โดยเฉพาะหลังเข้าเขตฝูโซ่ว เพราะหิมะกับลมแรงเกินไป พวกเขาจึงต้องเปลี่ยนมาเดินเท้ากลางทาง
ผลก็คือทั้งคู่ไม่มีใครรู้ทาง เดินเท้าไปหลายกิโลเมตรกว่าจะรู้ตัวว่ากำลังเดินวนอยู่ที่เดิม
ไม่มีใครยอมรับว่าเป็นความผิดของตัวเอง ทั้งสองจึงโทษกันไปมา สุดท้ายก็ด่ากันมาตลอดทางจนลากบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรออกมาครบ
ฟางเยว่เหยาเหลือบมองเขาอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “ไม่ว่านายคิดจะเล่นลูกไม้อะไร ฉันก็จะจับตาดูนายไว้”