เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 258 พบผู้ใหญ่ฝ่ายคนรัก
หลังจากส่งผู้อาวุโสเจิ้งขึ้นรถจากไปแล้ว เวินหร่านกับโจวฉีเซียวก็ขึ้นรถตาม ทว่าโจวฉีเซียวยังไม่ได้รีบขับรถออกไปทันที
เขาหันไปมองเวินหร่าน ดวงตาของเด็กสาวยังชื้นไปด้วยหยาดน้ำตา
โจวฉีเซียวยกมือขึ้นขยี้ศีรษะเธอ เขาไม่ใช่คนที่ปลอบโยนคนอื่นเป็น คิดอยู่นานก็ยังนึกคำพูดที่เหมาะสมไม่ออก จึงได้แต่พูดห้วน ๆ ว่า “ความเป็นความตายขึ้นอยู่กับโชคชะตา ไม่ต้องเสียใจมาก”
เวินหร่านไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำพูดทำนองเชื่อในโชคชะตาจากปากของโจวฉีเซียว
ดูเหมือนเพื่อปลอบเธอแล้ว ผู้ชายคนนี้จะพยายามเค้นสมองนึกทุกอย่างที่พอนึกออกจริง ๆ
เวินหร่านพลิกมือมากุมมือของโจวฉีเซียวไว้
“ฉันไม่เป็นไร แค่รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองทำได้มีน้อยเกินไป” เวินหร่านครุ่นคิด ก่อนแบ่งปันความคิดที่ยังไม่สมบูรณ์ของตัวเองกับโจวฉีเซียว “ฉันกำลังคิดว่า ถ้ารับทรัพย์สินของตระกูลโจวมา แล้วก่อตั้งกองทุนขึ้นสักกอง เพื่อช่วยเหลือครอบครัวของตำรวจปราบปรามยาเสพติดที่เสียสละชีวิต หรือเอาไปใช้ในด้านอื่นที่มีประโยชน์กว่า…ตอนนี้ก็แค่มีความคิดนี้เท่านั้น…”
โจวช่านรับช่วงกิจการของตระกูลโจวต่อ และยืนกรานอย่างหนักแน่นว่าจะแบ่งส่วนหนึ่งให้เวินหร่าน
แม้ว่าสิ่งที่แบ่งให้เธอจะเป็นกิจการถูกกฎหมายทั้งหมด แต่เวินหร่านก็ยังไม่เคยตกลง