เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 251 จำใจแยกจากกันอีกครั้ง
ในมิติคับแคบ อุณหภูมิร่างกายที่สูงกว่าปกติของชายหนุ่มแผ่ซ่านจนสัมผัสได้ถึงตัวตนของเขา
เมื่อรู้สึกว่าร่างของทั้งคู่แนบชิดกันมากขึ้นเรื่อย ๆ เวินหร่านก็เขินอายจนอยากเบือนหน้าหนี
มือใหญ่ที่มีรอยสักรูปหัวงูประคองคางของเธอไว้ นิ้วเรียวยาวแนบลงบนแก้มบอบบาง
ผิวสีน้ำผึ้งทาบทับผิวขาวราวเครื่องเคลือบ ดูขัดกันอย่างเด่นชัดแต่กลับเซ็กซี่อย่างประหลาด
จากนั้นชายหนุ่มก็ก้มท่อนบนลงอีกเล็กน้อย ปลายจมูกของเขาเฉียดผ่านปลายจมูกของเวินหร่านอย่างคลุมเครือในจังหวะที่ขยับเข้ามา
ลมหายใจอุ่นร้อนก็ค่อย ๆ ไล้ผ่านแก้มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อไปถึงข้างใบหู
เสียงของโจวฉีเซียวทุ้มต่ำ แฝงด้วยความปรารถนาที่กดกลั้นไว้แทบไม่อยู่ เขาถามเสียงแหบพร่า “เจ้าตัวน้อย ฉันอยากจูบเธอ ได้ไหม?”
เมื่อก่อนโจวฉีเซียวคงจูบเธอทันทีอย่างอดใจไม่ไหว แต่ตอนนี้กลับมี “มารยาท” ขึ้นมาเสียอย่างนั้น ทำให้เวินหร่านทั้งลนลานทั้งเขินอาย
ถ้าพยักหน้าก็ดูไม่ค่อยสงวนท่าที แต่ถ้าไม่พยักหน้า…ก็ดูเหมือนจะเล่นตัวเกินไป