เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 247 แล้วถ้าเขายังไม่ยอมปล่อยเธอไปล่ะ?
เจียงจี้หลิวนั่งพาดขาทั้งสองข้างไว้บนโต๊ะกลาง กินผลไม้ไปด้วย เล่นเกมไปด้วย
ช่างสบายเสียจริง
พอรู้สึกว่ามีคนมา เขายังบ่นอย่างไม่พอใจว่า “นวดไว้ทีหลัง รอฉันเล่นจบก่อน...เอ๊ะ ยัยบ๊อง!”
เมื่อเจียงจี้หลิวเห็นชัดว่าคนที่มาเป็นใคร เขาก็วางเครื่องเล่นเกมในมือลงแล้วลุกขึ้นทันที
สายตาของเวินหร่านตกลงบนขาของเจียงจี้หลิว ปลายเท้าของเธอขยับเล็กน้อย ดูเหมือนจะยังไม่หายดี แต่เมื่อเทียบกับสภาพที่เซิงชิงต้องใส่เฝือกปูนแล้ว คาดว่าน่าจะไม่ได้บาดเจ็บถึงกระดูก
เวินหร่านวางใจลง แล้วเข้าประเด็นทันที “โจวฉีเซียวพูดอะไรกับนาย?”
ทันทีที่เจียงจี้หลิวได้ยินชื่อโจวฉีเซียว สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดในพริบตา ก่อนถามอย่างตึงเครียดว่า “เขาตายหรือยังมีชีวิตอยู่?”
จากความเข้าใจที่เวินหร่านมีต่อเจียงจี้หลิวมาหลายปี เขาต้องรู้อะไรบางอย่างแน่!