เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 238 จนตอนนี้ยังปลอบเขาอยู่
เวินหร่านตกตะลึงจนไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี แม้จะรู้ว่าเขาทำไปเพื่อทำลายหลักฐานการสมรู้ร่วมคิดของพวกเขา แต่…
“พี่ มันจะทุ่มสุดตัวเกินไปหน่อยไหม?”
เจียงจี้หลิวแข็งคอ กลืนกระดาษที่ติดอยู่ในลำคอลงไป พร้อมทำหน้าเหมือนจะบอกว่า ‘ทำไมเธอยังไม่รู้จักจำอีก?’
“เธอลืมแล้วเหรอ ต่อให้ฉีกละเอียดแค่ไหน เขาก็ยังต่อกลับมาได้!”
“เราเอาไปทิ้งลงชักโครกก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ?”
“ถ้าเกิดเขาเสียสติ ถึงขั้นรื้อชักโครก ขุดท่อน้ำ แล้วมุดลงท่อระบายน้ำล่ะ?”
“…ก็คงไม่ถึงขั้นนั้นหรอก…นี่มันกระดาษ ไม่ใช่ผ้าใบพลาสติก”
“กินเข้าไปหมดแล้วเพิ่งจะมาพูดเนี่ยนะ?!” เจียงจี้หลิวดูดชาผลไม้อึกใหญ่ จากนั้นยกมือขึ้นตบไหล่เวินหร่านเบา ๆ “เอาล่ะ เลิกพูดทีหลังให้ดูฉลาดได้แล้ว ดูสถานการณ์แล้วค่อยลงมือ”
“เฮ้ย!”