เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 237 ยอมเสี่ยงชีวิตเป็นเพื่อน
เวินหร่านหดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มอย่างเขินอาย แต่โจวฉีเซียวกลับโน้มเข้ามาเริ่มจูบแก้มของเธอ
ทุกจูบทั้งจริงใจและเปี่ยมด้วยความรัก จนเวินหร่านแทบลืมจุดประสงค์ของตัวเอง
ในตอนที่อารมณ์กำลังเตลิดไปไกล โจวฉีเซียวก็เปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง
เขาคลำได้ถุงยางอนามัยฝนตกปรอย ๆ ชิ้นหนึ่ง แต่ในชั่วขณะที่หยิบมันขึ้นมาถือ นิ้วโป้งก็ลูบไล้ไปตลอดแนว
เขามองเด็กสาวที่อยู่ใต้ร่าง แก้มของเธอแดงระเรื่อ ดวงตาพร่ามัวเต็มไปด้วยอารมณ์ปรารถนา แต่ความปรารถนาในดวงตาของเขากลับค่อย ๆ จางหายไป
หัวใจราวกับถูกเข็มเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนทิ่มแทง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็วถึงสองครั้งกว่าจะตั้งมโนจิตได้
เวินหร่านเองก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เธอจึงไม่สนใจความเขินอายอีกต่อไป และลืมตาพร่ามัวขึ้นมองโจวฉีเซียวเต็มที่