ตอนที่ 230 ดวงอาทิตย์ของเขา เขาจะไม่มีวันปล่อยมือ

ตอนที่ 230 ดวงอาทิตย์ของเขา เขาจะไม่มีวันปล่อยมือ

เวินหร่านชะงักงันไปทั้งคน ก่อนมองชื่อหน่าด้วยความสงสัย

ชื่อหน่าขมวดคิ้ว สีหน้าตายด้านยังเผยแววโล่งอกออกมา เพียงพออ้าปากก็อดด่าไม่ได้ “ตายบ้าตายบออะไร นายใส่เสื้อเกราะกันกระสุนระดับ อยู่ทั้งตัว กระสุนไม่ได้โดนจุดสำคัญสักหน่อย”

เวินหร่านสูดจมูกแรง ๆ น้ำตาเอ่อคลออยู่ในเบ้าตา เธอนิ่งอึ้งไปทั้งคน

ภายในห้องเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก

“จิ๊!” โจวฉีเซียวเป็นคนแรกที่ส่งเสียง เขาจุ๊ปากหนึ่งครั้ง ก่อนถีบประตูห้องเปิดแล้วออกไปสูบบุหรี่

ลู่ลู่แหงนหน้าขึ้น กลอกตาครั้งใหญ่ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้ม

เธอรวบผมยาวให้เข้าที่ ก่อนมองเซิงชิงที่ยังนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนแผ่นเตียง แล้วเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม “โอ๊ย อาชิง มิมรณะจากหายนะมาได้ย่อมมีโชคตามหลัง เดี๋ยวนายไปกอดขาหัวหน้าร้องไห้อ้อนวอนสักหน่อย ต่อให้มีเด็กสักพันแปดร้อยคนก็เลี้ยงจนตายได้โดยไม่ขาดเงินแล้ว”