กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 229 อาชิง อย่าหลับนะ!
บริเวณนี้อยู่ใกล้เขตแดนเขตตะวันออก น่าจะเป็นพวกสามัญชนที่เดิมอาศัยอยู่ที่นี่ พวกเขาคิดว่าคงไม่มีเรื่องใหญ่อะไร จึงแอบหนีออกจากเขตตะวันออกกลับมา
ถึงศูนย์พักพิงจะมีของครบครันแค่ไหน ก็ยังสบายไม่เท่าบ้านของตัวเอง
แต่พวกเขากลับลืมไปว่า หากไม่มีการคุ้มครองจากกองทัพ พวกเขาก็เป็นเพียงลูกแกะรอเชือดในสายตาของผู้ก่อการร้าย
ในสถานการณ์พิเศษเช่นนี้ ทรัพย์สินหรือความสะดวกสบายจะนับเป็นอะไรได้
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของตัวเอง
โจวฉีเซียวไม่ได้ขยับ เพียงเหลือบมองชื่อหน่าด้วยหางตา
ชื่อหน่ากำลังจะก้าวไปข้างหน้า แต่เซิงชิงกลับกระโดดลงมาจากบันไดอย่างแรง แล้วตะโกนอย่างฮึกเหิมว่า “ฉันมาเอง! ฉันมาเอง!”