เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 189 สงสารหรือเป็นห่วงฉัน?
กระสุนสามนัดนี้ยิงเข้าใส่หัวไหล่ทั้งสองข้างและต้นขาขวาของโจวเซียวเฉินอย่างแม่นยำ
เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป กว่าเวินหร่านจะได้สติ โจวเซียวเฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
เธอรีบขยับออกไปด้านข้าง
โจวฉีเซียวมองเด็กสาวขี้กลัวตายด้วยความขบขัน ก่อนจะแหย่เธอทีเล่นทีจริง “เวินเหมียนเหมียน คราวนี้รู้จักกลัวตายแล้วหรือ?”
เวินหร่านขยับไปด้านข้างอีกเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างว่าง่าย “นายท่านสิบฝีมือยิงปืนแม่นขนาดนี้ ฉันจะกลัวได้ยังไง ฉันแค่กลัวเลือดจะกระเด็นใส่ตัวเท่านั้น”
มีคนมากมายเรียกโจวฉีเซียวว่านายท่านสิบ แต่เมื่อคำเรียกนี้ออกมาจากปากเวินหร่าน
ในหัวของโจวฉีเซียวก็พลันผุดภาพไม่เหมาะสมขึ้นมา… ต่อไปคงได้ลองเล่นดูสักหน่อย