กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 124 พวกเรากลับไปเหมือนเมื่อก่อนได้ไหม?
โจวฉีเซียวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็ไม่น่าดูขึ้นมาอีกครั้ง “พี่น้องคู่นี้เกิดจากหมาขี้เรื้อนกลับชาติมาเกิดหรือไง?”
พูดจบ เขาก็หันไปกำลังจะตะโกนไล่เซิงชิงให้ออกไป
เวินหร่านรีบวางแปรงสีฟันลง “ฉันออกไปเจอหน่อย!”
“เวินหร่าน พวกเขาเป็นพี่น้องแท้ ๆ กัน เธอคิดว่าเรื่องสารเลวที่ไอ้โรคจิตนั่นทำ เจียงจี้หลิวจะไม่รู้หรือไง?”
โจวฉีเซียวคิดว่า หากตอนนี้เวินหร่านยังแยกแยะไม่ออก และยังตัดไม่ขาดกับพี่น้องตระกูลเจียงคู่นั้น เขาก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าไอ้หนุ่มสองคนนั่นทิ้ง
ยังไงหนานโจวก็อยู่ในภาวะสงคราม ประเทศฮวาการอพยพพลเมืองออกไปแล้ว คนที่ไม่ยอมไปแล้วตายอยู่ที่นี่ก็ถือว่าโชคร้ายเอง