กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 123 ตามใจให้เธอง้อเขา
“เวินเหมียนเหมียน ถ้าไม่อยากนอนก็ต่อได้เลย…”
ทันทีที่ชายหนุ่มเอ่ยปาก กลิ่นอายอุ่นร้อนก็พ่นรดต้นคอด้านหลังของเธอ ยิ่งรวมกับเสียงทุ้มละมุนที่แหบเล็กน้อยยามเพิ่งตื่น ก็ทำให้เวินหร่านรู้สึกซาบซ่านจนหูคันยุบยิบ
เดิมทีเธอโกรธคำว่า “ต่อได้เลย” ของเขามาก แต่เสียงนี้ไพเราะเกินไปจริง ๆ
ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินคนพูดว่า ถ้าเสียงไพเราะมาก ๆ หูก็แทบจะตั้งท้องได้ เดิมทีเธอคิดว่าพวกเขาพูดเกินจริง
แต่ในเวลานี้…ในสถานการณ์เช่นนี้…
เวินหร่านค่อย ๆ ฝังใบหน้าลงบนหมอนอย่างเงียบ ๆ
ฮือ ๆ ๆ ไพเราะจริง ๆ
เป็นเสียงทุ้มมีเสน่ห์ที่ไม่ได้จงใจทำให้ฟังดูเซ็กซี่แม้แต่น้อย
จนเธอไม่มีอารมณ์จะระเบิดความโกรธออกมาอีก