กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 78 เวินหร่าน ถ้ากล้าหนี…
เซิงชิงที่ถือปืนซุ่มยิงอยู่ไม่ไกลมีเครื่องหมายคำถามเต็มตา
“พี่สาว ยัยเสี่ยวเฮยผิวคล้ำคนนี้โผล่มาจากไหนกัน? พี่สาวคนสวยของผมหายไปไหน? พี่สาวเสี่ยวหรานล่ะ! ถึงผมจะไม่เหยียดก็เถอะ แต่รสนิยมของหัวหน้าหนักเกินไปแล้วมั้ง! เวรเอ๊ย! เวรเอ๊ย! ทำไมจูบกันไม่เลิกสักที!”
เซิงชิงตกตะลึงจนพูดไม่หยุด ปากของเขารัวเร็วราวกับปืนกล
ชื่อหน่าถอดปืนซุ่มยิงออกแล้วเก็บลงกล่อง
ด้านล่าง คนที่เข้ามาเคลียร์พื้นที่เริ่มจัดการกับสถานที่เกิดเหตุแล้ว
ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด
ส่วนเสียงข้างหูก็ดังหนวกหูราวกับเสียงนกร้อง
“อีกอย่าง พี่รู้ได้ยังไงว่ายัยเสี่ยวเฮยผิวคล้ำคนนั้นไม่ได้กำลังจะชักปืนยิงหัวหน้า? ดีที่พี่ถีบผมได้เร็ว ไม่อย่างนั้นยัยนั่นคงเลือดสาดอยู่ตรงนั้นแล้ว”
“นั่นคือเวินหร่าน”