กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 77 ความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน
ในชั่วขณะที่เขารู้สึกถึงมือนุ่มนิ่มซึ่งเอื้อมมาสัมผัสปืนตรงเอวด้านหลังของเขา
โจวฉีเซียวที่เดิมยังจมอยู่กับความตื่นเต้นเล็กน้อย ชั่วขณะใจเย็นวาบ
เขาไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย เพียงหลุบตาลงมองเวินหร่านที่มีสีหน้าหวาดกลัว
หึ นึกว่าเธอจะทำให้เขาสนใจได้มากเสียอีก
ดูท่าคงต้องบอกลากันแล้ว
สมแล้วที่บนโลกนี้ไม่มีใครน่าเชื่อถือ
“ปัง! ปัง!”
เสียงปืนสองนัดดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน
โจวฉีเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย