กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 33 วางใจได้ เจ้าตัวน้อย
“คุณ!” เจี่ยปาเวยกดเสียงต่ำ สีหน้าอดกลั้นอย่างมาก
แต่บอร์ดี้การ์ดที่ยืนอยู่ตามมุมต่าง ๆ กลับก้าวออกมาทันที
มือของพวกเขาวางอยู่ตรงเอวด้านหลังหรือหน้าอกแล้ว ท่าทางพร้อมชักปืนยิงชายที่พูดจาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงให้พรุนเป็นรังผึ้งได้ทุกเมื่อ
เวินหร่านกลืนน้ำลายลงคออย่างแรง แม้ไม่อยากแสดงความกลัว แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มยังคงมีท่าทีไม่ยี่หระ
เธอก็หันไปมองชื่อหน่าที่อยู่เยื้องไปด้านหลังอย่างประหม่า