ตอนที่ 32 อ๋อ เตี้ยเกินไป เลยมองไม่เห็น

ตอนที่ 32 อ๋อ เตี้ยเกินไป เลยมองไม่เห็น

เวินหร่านได้ยินคำพูดนั้นก็รู้สึกว่าคนคนนี้คงไม่ใช่คนดี อย่างน้อยก็คงไม่เป็นมิตรกับผู้หญิงแน่

เธอที่ยังรู้สึกความรู้สึกปลอดภัยไม่มากขยับเข้าไปแนบตัวกับชายหนุ่มมากขึ้น มือเย็นเล็กน้อยกุมแขนของเขาไว้แน่น

จากนั้นจึงกล้ามองไปยังผู้มาเยือน เขาเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างไม่สูงนัก ท้องกลมใหญ่ ใบหน้าก็กลม และตอนนี้กำลังยิ้มจนดวงตาหยีเป็นเส้น

แม้ดูเป็นคนพูดคุยง่ายแท้ ๆ แต่กลับทำให้เวินหร่านรู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว