กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 23 ท่านว่าอย่างไรก็อย่างนั้น
เวินหร่านใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะมีจิตสำนึกว่าผู้ชายคนนี้หมายถึงอะไร
รอยระเรื่อแผ่คลุมแก้มซีดขาว ดวงตาที่เต็มไปด้วยความอับอายก็แดงขึ้นจาง ๆ
“นวดจริง ๆ ต่างหาก”
“หึ!” เสียงหัวเราะทำให้แผ่นอกของชายหนุ่มสั่นสะเทือน แม้แต่ตอนหัวเราะ เสียงของเขาก็ยังทุ้มต่ำและกังวาน