ตอนที่ 17 แตะนิดเดียวก็แดงแล้ว?

ตอนที่ 17 แตะนิดเดียวก็แดงแล้ว?

เวินหร่านส่ายหน้าอีกครั้ง “คนที่พวกเราไว้ใจคือทหารประเทศฮวา ไม่ใช่พวกเขา!”

เมื่อเห็นว่ารถหยุดลงแล้ว เวินหร่านก็รีบลดเสียงลงอธิบาย “ก่อนหน้านี้พวกเราก็เคยผ่านด่านชั่วคราว โจรลักพาตัวฉันให้เงินพวกเขา พวกเขาก็ปล่อยคนผ่านไป!”

หลังรถหยุดลง ชายสองคนในชุดลายพรางที่ถือปืนก็เดินเข้ามาใกล้

ทันทีที่ชื่อหน่าเปิดหน้าต่างรถ เธอก็ถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “ร้องขอความช่วยเหลือหรือยัง?”

เวินหร่านส่ายหน้า

หน้าต่างรถค่อย ๆ เลื่อนลง ชื่อหน่าล้วงอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋าแล้วโยนเล่นบนมือ “ที่นี่ก็เหมือนประเทศฮวาเก็บค่าผ่านทางนั่นแหละ”

หมายความว่าเวินหร่านน่าจะเข้าใจผิด

ภายใต้การถล่มยิงของสงคราม อาคารพื้นฐานในเมืองส่วนใหญ่ถูกทำลายจนหมด