กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 12 คิดจะใช้แผนสาวงามเหรอ?
โจวฉีเซียวเหลือบมองเด็กสาวที่นั่งยองอยู่ข้าง ๆ ดวงตากลมโตของเธอเบิกกว้างราวกับลูกสุนัขที่ตกใจสุดขีด หูตั้งชัน คอยจ้องมองด้านนอกอย่างหวาดระแวง
เขาจึงลุกขึ้นนั่งตาม ขายาวทั้งสองแยกออก เหยียบอยู่บนพื้น ขณะที่ลำตัวโน้มไปข้างหน้า
เขาใช้ข้อศอกค้ำเข่า เอาหลังมือรองแก้ม แล้วเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “กำลังฝึกวิชาคางคกอยู่หรือไง?”
เวินหร่านเพิ่งรู้ตัวว่าร่างกายของเธอโน้มไปข้างหน้ามากเกินไป และกำลังจะล้มคว่ำลงกับพื้นอยู่รอมร่อ
เธอรีบออกแรงถอยหลัง พอนั่งยองได้มั่นคงแล้วเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้หาเรื่องต่อ เธอก็ก้มหน้าลง พยายามลดการมีตัวตนของตัวเองให้เหลือน้อยที่สุด
ต่อให้ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ เธอก็ไม่กล้าขอถามหน่อยชายคนนี้