กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 11 นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อเธอ
ฟังจากเสียงฝีเท้าแล้ว คนพวกนี้ต้องผ่านการฝึกมาอย่างดี
โจวฉีเซียวไม่มีทีท่าว่าจะขยับเลยแม้แต่น้อย เพียงส่งสายตาให้ชื่อหน่า
ชื่อหน่าทิ้งท่อนฟืนในมือ ลุกขึ้น แล้วเดินไปทางบันไดที่พังถล่มไปแล้ว
เธอกระโดดไต่ขึ้นไป เพียงสองจังหวะก็ขึ้นไปถึงชั้นสองที่ยังเหลืออยู่เกือบครึ่งบนซากปรักหักพังได้อย่างง่ายดาย
อีกฝ่ายอาศัยจำนวนคนที่มากกว่า จึงไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย หลังจากเข้าใกล้ เสียงเอะอะโวยวายของพวกมันดังจนแม้แต่เวินหร่านที่ไม่รู้เรื่องการต่อสู้ก็ยังได้ยิน
เธอไม่มีเวลาสนใจแล้วว่าจะทำให้ผู้ชายคนนั้นโกรธหรือไม่