กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 2 เจ้าตัวน้อย เธอเป็นตัวตลกที่ลิงส่งมาเหรอ?
ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “คงทำได้แค่เอาชีวิตพวกเธอมาชดใช้”
สิ้นเสียงพูด ปืนก็รัวขึ้นหลายนัด
เวินหร่านยังไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกว่ามือที่จับแขนเธออยู่คลายออก
ร่างกำยำล้มลงกระแทกขาเธอในชั่วพริบตา
ของเหลวอุ่น ๆ บางอย่างกระเด็นเปื้อนน่องของเธอ เหนียวเหนอะหนะ
ความหวาดกลัวที่ไม่เคยประสบมาก่อนทำให้หนังศีรษะชาวาบ
ทั่วทั้งร่างราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมด ขาของเธออ่อนยวบและล้มลงนั่งกับพื้น
เธอกลัวจนเกินไป ได้แต่อ้าปากค้าง แต่กลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่พยางค์เดียว
ในหัวมีเสียงหึ่ง ๆ ดังอื้ออึงจนสับสนวุ่นวายไปหมด