ตอนที่ 147 ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาคนด้วยซ้ำ

ตอนที่ 147 ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาคนด้วยซ้ำ

“เทียนกูทำกับเราเช่นนี้ ต้องมีเรื่องบางอย่างที่ต้องการให้พวกเราทำให้เขาแน่นอน”

หลังจากได้ยินคำพูดของฉินอวี่ โหวซานคงก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

“เฒ่าฉิน นายหมายความว่าภายนอกดูเหมือนเทียนกูจะรับพวกเราเป็นคนรับใช้ แต่ความจริงแล้วเขากำลังขอร้องพวกเราและต้องการความช่วยเหลือจากเรางั้นเหรอ”

“ไม่เลว ฉันก็หมายความว่าอย่างนั้น” ฉินอวี่ดวงตาเป็นประกาย “และนี่ก็เป็นไพ่ตายเดียวที่พวกเราจะใช้ต่อรองกับเทียนกูได้”

“อืม! มีเหตุผล มีเหตุผลมาก” โหวซานคงฟังบทวิเคราะห์ของฉินอวี่จบ ดวงตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะสว่างวาบขึ้นมา

เขารู้ว่าฉินอวี่ยังมีอีกประโยคที่ไม่ได้พูดออกมา