เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 แผนกวิจัยและพัฒนารถยนต์เซี่ยวเทียน 2
ตอนนี้นอกจากเรื่องนี้แล้ว หลิวเชี่ยนก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีก อยากรู้แค่ว่าจั่วฉินไปรู้จักกับอีกฝ่ายได้อย่างไร
เพราะทำงานอยู่ในหน่วยงานเดียวกัน ความสามารถในการทำงานก็ไล่เลี่ยกัน ทำไมเขาถึงถ่อมาไกลพันลี้เพื่อดึงตัวจั่วฉินกันล่ะ
คนเราย่อมมีความรู้สึกเปรียบเทียบและอยากแข่งขัน ฉันกับเธอก็เหมือนกัน
แต่ตอนนี้ เธอกลับได้รับความสนใจจากบุคคลระดับบิ๊ก แล้วใจฉันจะสงบลงได้อย่างไร นั่นคือสิ่งที่หลิวเชี่ยนคิดอยู่ในขณะนี้
ต้องสืบให้กระจ่างให้ได้ ไม่อย่างนั้นวันนี้ทั้งวันคงกระวนกระวายจนไม่ต้องทำอะไรกันพอดี
"ฮ่าๆ ดูทำหน้าทำตาเข้า คิดอะไรอยู่เห็นหมดแล้วนะ"
เมื่อถูกจับความคิดได้พร้อมเสียงหัวเราะ หลิวเชี่ยนก็ไม่ได้รู้สึกเคืองอะไร ยังคงจ้องมองอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ ราวกับกำลังรอให้เฉลยความจริง
"หม่าเซี่ยวเทียนเป็นลูกชายของน้องชายแม่ฉันเอง ลูกพี่ลูกน้องนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นใครเขาจะมารู้จักหัวนอนปลายเท้าคนอย่างฉันกันล่ะ"
จั่วฉินเอ่ยเย้าตัวเอง คล้ายกำลังตัดพ้อโชคชะตาอยู่กลายๆ