เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 ร่วมมือกันลึกซึ้งขึ้น?
ท้องฟ้าในเมืองหลวงช่วงฤดูหนาวยังคงอึมครึม มัวซัวชวนให้อึดอัดใจเหมือนเช่นเคย
ทว่าเมื่อก้าวเข้ามานั่งในห้องประชุมของไบต์แดนซ์ ความรู้สึกอึดอัดที่ติดตัวมาตั้งแต่ตอนก้าวลงจากเครื่องบินของหม่าเซี่ยวเทียนก็จางหายไปมาก
หากเทียบกับทางใต้แล้ว ในแง่ของสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัย ทางเหนือนับว่าเทียบไม่ติดจริงๆ
ธรรมชาติเขียวขจี อุดมสมบูรณ์ ผู้คนปราดเปรียวและเปี่ยมพรสวรรค์ นั่นแหละคือบรรยากาศของเมืองทางใต้
"ประธานจาง เรื่องระดมทุนของไบต์แดนซ์ที่คุยกันคราวก่อน ผมรู้สึกว่ามันผ่านมานานมากแล้วนะ รอเงินก้อนนั้นจนเหงือกจะแห้งอยู่แล้ว ยังไม่เห็นโอนเข้าบัญชีมาสักที"
แม้หม่าเซี่ยวเทียนจะพูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง ทว่าระหว่างคำพูดกลับแฝงกลิ่นอายของการตำหนิเรื่องประสิทธิภาพการทำงานที่ล่าช้าอย่างชัดเจน
ความจริงจางหมิงอี้เองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาเองก็อยากมีประสิทธิภาพและความรวดเร็วแบบหม่าเซี่ยวเทียน แต่บรรดานักลงทุนคนอื่นไม่ได้ใจถึงพึ่งได้เหมือนหม่าเซี่ยวเทียนที่พอคุยจบก็พร้อมควักเงินจ่ายทันที นักลงทุนรายอื่นล้วนเคี่ยวลากดิน คิดหยุมหยิมจนทำให้การดำเนินงานยืดเยื้อมาถึงป่านนี้