เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เสียนฉือทำตามที่เขาพูดจริง ๆ เขารู้จักยับยั้งชั่งใจขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ยังดีที่เรื่องนี้อยู่ในขอบเขตที่หลินรั่วพอจะรับไหว แถมหลังจากนั้นเธอยังหลับสนิทกว่าเดิม นอนหลับฝันดีตลอดทั้งคืน
พอถึงตอนเช้าเธอกลับตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติ อีกทั้งเวลายังเช้าตรู่อยู่เลย ยังไม่ถึง 6:00 น. ด้วยซ้ำ มีเวลามากพอให้เธอไปทำอาหารเช้า
“ตื่นแล้วเหรอ ฉันไปทำกับข้าวเอง เธอนอนต่ออีกสักพักดีไหม”
เสียงของลู่เสียนฉือดังแว่วมาจากเหนือศีรษะ
“ฉันนอนเต็มอิ่มแล้ว นายล่ะ”
“เหนื่อยไหม”
หลินรั่วสาบานได้ว่าเธอแค่เป็นห่วงเขาตามประสาจริง ๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะกัดฟันกรอดตอบกลับมาว่าไม่เหนื่อย
และแล้วในคืนนั้นเอวของหลินรั่วก็หนีออกจากบ้านไปอีกครั้ง แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นเหตุการณ์ในภายหลัง
หลังจากสองสามีภรรยาลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันแล้ว ก็รีบลงมือวุ่นวายกับงานทันที