กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดทั้งสี่คนก็กินจนพุงกาง เพราะปฏิบัติตามโครงการกินอาหารให้หมดจานอย่างเคร่งครัด
“ไปกันเถอะ”
“ฉันต้องเดินสักสองรอบเพื่อย่อยอาหารแล้ว”
ซ่งจิงจิงนึกเสียใจ เธอควรจะสั่งกับข้าวแค่ครึ่งจานแท้ ๆ
“อืม ควรไปเดินจริง ๆ นั่นแหละ”
“เอ๊ะ คนคนนั้นมองพวกเราทำไมน่ะ”
“ให้ตายสิ นั่นมันไม่ใช่เฉียวอวี่หรอกเหรอ”
อู๋เหยาจำได้แล้ว
“เหอะ เขาคงจะหมายตาพี่รั่วของพวกเราแล้วล่ะสิ ถึงได้มาจองโต๊ะของพวกเรา นี่มันเรียกร้องความสนใจชัด ๆ”
ซ่งจิงจิงกระซิบข้างหูเธอเสียงเบา