กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกเรียน
“พี่รั่ว หิวจังเลย!”
แผ่นแป้งทอดเมื่อเช้าชิ้นนั้นไม่เล็กเลย หลังจากเธอกินเข้าไปตอนนั้นก็อิ่มมาก อาจเป็นเพราะเรียนหนังสือจนใช้สมองมากเกินไป ตอนนี้ถึงได้หิวจนไส้กิ่ว
“ไปเถอะ ไปดูว่าโรงอาหารมีอะไรบ้าง เที่ยงวันจะได้กินเยอะหน่อย”
หลินรั่วเก็บตำราเรียนพลางตอบกลับ
พูดไปแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่หลินรั่วเข้าไปในโรงอาหารของโรงเรียน โดยหารู้ไม่ว่าฉีเยี่ยนเยี่ยนรอเธอมาทั้งวันแล้ว
เธอรู้สึกว่าหลินรั่วหน้าตาแบบนั้น ต้องทำอาหารไม่เป็นแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าฐานะทางบ้านของเธอต้องดีแน่ ๆ จะต้องมากินที่โรงอาหารอย่างไม่ต้องสงสัย