เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนทั้งกลุ่มกลับมาถึงเรือนพักรวมก็เลยเวลาอาหารไปแล้ว ทว่าป้าหวังเตรียมบะหมี่ทำมือไว้เรียบร้อยตั้งแต่นานแล้ว
พอเห็นรถเข้ามา ก็จุดไฟเตรียมต้มบะหมี่ทันที
ซุนจิ่นจือทักทายทุกคนเสร็จ ก็จงใจเล่นกับเจ้าตัวเล็กทั้งสามอยู่ครู่หนึ่ง บะหมี่ราดซอสเนื้อสับร้อน ๆ ควันฉุยก็ถูกยกขึ้นโต๊ะ
“เด็กคนนี้ สองปีมานี้เนื้อหนังไม่เพิ่มขึ้นมาสักนิดเลยจริง ๆ!”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่นั่งอยู่บนโซฟา มองดูซุนจิ่นจือแล้วเอ่ยกับคุณย่าลู่
“ก็นั่นน่ะสิ โรงอาหารของฐานจะมีอะไรอร่อยให้กินได้ แต่เดี๋ยวเธอก็จะกลับไปแล้ว พอกลับไปก็ทำของอร่อย ๆ ให้กินเยอะ ๆ ประเดี๋ยวเดียวก็บำรุงกลับมาได้แล้ว!”
คุณย่าลู่เอ่ยปลอบ
“เฮ้อ พอดูแลลูกชายได้ก็ดูแลพวกเหลนไม่ได้แล้วสิ!”
“เมื่อไหร่สองพ่อลูกนั่นทำภารกิจเสร็จแล้วได้ย้ายกลับมาเมืองหลวงก็คงจะดี!”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ทอดถอนใจ