เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้ว เธอควรจะเลี้ยงข้าวทุกคนในวันก่อนออกเดินทางเพียงวันเดียว เช่นนี้ทุกคนจะได้ไม่มีเวลาเอาของมากมายมาให้
หลายวันมานี้ที่บ้านทยอยได้รับของตอบแทนกลับมาเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของกิน หากไม่ได้ความช่วยเหลือจากมิติ เธอยังคิดว่าคงเอาของทั้งหมดกลับไปเมืองหลวงไม่ไหวเป็นแน่ แม้ตอนนี้จะเป็นฤดูหนาว ทว่าหากเก็บไว้จนถึงปีหน้า ของหลายอย่างก็คงกินไม่ได้แล้ว
แต่ในวันก่อนหน้าที่จะกลับเมืองหลวง หลินรั่วก็ยังต้องไปโรงงานยาสักเที่ยวหนึ่งอยู่ดี
นี่เป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เธอตั้งใจจะไปมอบของขวัญเพิ่มเติมส่วนนั้น
ก่อนเวลาเลิกงานตอนเที่ยงวันหนึ่งชั่วโมง หลินรั่วก็ขี่จักรยานออกจากบ้านไป
พอใกล้จะถึงโรงงานยา เธอจึงนำหมูสองซีกมาใส่จนเต็มตะกร้าสะพายสองใบ ถึงเวลาค่อยให้ทางโรงอาหารจัดการแบ่งแล้วแจกจ่ายให้ถึงมือทุกคนก็พอ
ของสิ่งนี้จะไม่แจกจ่ายพร้อมกับของขวัญเทศกาลที่ทางโรงงานตระเตรียมไว้ ทางฝั่งนั้นคงต้องรอให้ถึงช่วงก่อนวันหยุดอย่างแน่นอน
“ผู้อำนวยการโรงงานหลิน!”
ยามเฝ้าประตูมองเห็นหลินรั่วมาแต่ไกลก็ส่งเสียงทักทายขึ้นเสียงดัง
“อื้อ หนาวไหม”