กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในช่วงหลายวันต่อมา กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วลานบ้านเล็ก
“เสี่ยวรั่ว เสี่ยวป่าวทั้งสามกินเยอะไปหน่อยหรือเปล่าช่วงสองสามวันนี้!”
“ตอนนี้พอลืมตาก็จะวิ่งออกไปข้างนอกท่าเดียว”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ขำพวกแกจนแทบขาดใจจริง ๆ!
ขอแค่สวมเสื้อผ้าเสร็จ พอลงจากเตียงปุ๊บก็พุ่งพรวดออกไปข้างนอก มุ่งหน้าไปยังห้องครัวทันที
เจ้าตัวเล็กทั้งสามตอนนี้เดินได้มั่นคงมากแล้ว บางครั้งรั้งไว้ก็ยังรั้งไม่อยู่
ขวางคนนี้ไว้ คนโน้นก็มุดลอดออกไปแล้ว!
จนปัญญา สุดท้ายซุนคุณปู่กับผู้เฒ่าซุนไท่ไท่จึงทำได้เพียงเดินตามไปด้วย
ทว่าเจ้าตัวเล็กทั้งสามยังจำคำพูดของหลินรั่วได้ หากไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใหญ่ก็ห้ามเข้าห้องครัวเด็ดขาด
เพราะว่าในครัวมีไฟ มีดาบ ล้วนอันตรายมากทั้งสิ้น