ตอนที่ 300 ฤดูใบไม้ผลิอีกปีหนึ่งกำลังจะมาถึงแล้ว

ขณะที่กลับถึงบ้าน ซุนคุณปู่และผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ก็พาเสี่ยวป่าวทั้งสามนอนกลางวันไปแล้ว

สองสามีภรรยาจึงขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสอง

“เมื่อเช้าตื่นเช้าขนาดนั้น แถมยังไปตำบลมาอีกรอบ เหนื่อยแย่เลยล่ะสิ”

“ดื่มน้ำสักแก้วแล้วนอนพักเถอะ”

หลินรั่วรินน้ำชำระล้างหนึ่งแก้วแล้วยื่นให้ลู่เสียนฉือ

“ได้”

เขาไม่ได้เหนื่อย แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธ เขามีความสุขมากที่ภรรยาเอาใจใส่ตนเองแบบนี้

หลังจากนอนกลางวัน หลินรั่วตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นใครอยู่ข้างกายแล้ว

พอลงไปชั้นล่างถึงได้เห็นลู่เสียนฉือกำลังใช้ตลับเมตรวัดขนาดอยู่ในห้องรับแขก

ต้องใช้ไม้มากเท่าไร เขาจำเป็นต้องกะคำนวณไว้ในใจให้เรียบร้อย