กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
ลู่เสียนฉือตื่นขึ้นมาดูเวลาแล้วก็เรียกหลินรั่ว พอออกจากมิติ เขาก็ไปง่วนทำงาน แม่ลูกทั้งสี่คนยังไม่ตื่น และยังคงนอนหลับต่อ
“ตื่นเช้าขนาดนี้ พวกเขายังหลับอยู่เลย!”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่ก็เพิ่งเดินออกมาจากห้องเช่นกัน
“อืม เมื่อวานทั้งวันคงจะเหนื่อยกัน ยายครับผมจะขึ้นเขาไปสักรอบ ไปตัดฟืนลงมาสักหน่อย ถ้ามื้อเช้ากลับมาไม่ทัน พวกยายก็กินกันก่อนเลย”
ลู่เสียนฉือพูดจบก็ถือมีดพร้ากับเชือกเดินออกไปข้างนอก
“ได้ เอาแค่พอใช้จนถึงวันหยุดรอบหน้าของหลานก็พอ รีบกลับมาให้เร็วหน่อยล่ะ! หรือไม่หลานก็กินข้าวเช้าเสร็จแล้วค่อยไป!”
ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่เอ่ยขึ้น
“ผมไม่หิวครับยาย ถือว่าเป็นการฝึกไปในตัว!”
ลู่เสียนฉือพูดแบบนี้ ผู้เฒ่าซุนไท่ไท่จึงไม่ได้ทักท้วงอะไรอีก