กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนล้างมือเสร็จก็ทยอยกันนั่งประจำที่ กล่าวคำขอบคุณหลินรั่วสองสามประโยค แล้วเริ่มลงมือหยิบตะเกียบกินข้าว
จากนั้นสิบนาทีผ่านไป ไม่มีใครเอ่ยปากพูดแม้แต่คนเดียว
ปากของแต่ละคนนั้นยุ่งกันเสียจริงเชียว
หลังจากก้มหน้าก้มตากินอย่างหิวกระหายไปยกใหญ่ ถึงค่อยทยอยเอ่ยปากพูดคุยกัน
“ฝีมือของเสี่ยวรั่วดีวันดีคืนจริง ๆ!”
บิดาตระกูลเจียงก่อนหน้านี้เคยเดินทางไปตรวจรักษาที่เมืองจี้ พอดูอาการเสร็จโดยพื้นฐานก็จะไปกินข้าวที่บ้านของหลินรั่ว ดังนั้นจึงเคยกินกับข้าวฝีมือเธอมาหลายครั้ง
ไม่ได้กินมานานขนาดนี้ มันหอมอร่อยจริง ๆ เชียว ฝีมือพ่อครัวใหญ่ของภัตตาคารของรัฐยังสู้เธอไม่ได้เลย
“ขอบคุณคุณอาที่ชมค่ะ”
หลินรั่วยิ้มตอบ
“เสี่ยวรั่วเอ๊ย ครั้งนี้กลับมาอยู่นานแค่ไหนล่ะ!”