กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วเดินเข้ามาในห้องก็ไม่เห็นคนอื่น จึงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
“ที่บ้านมีเธออยู่คนเดียวเหรอ”
“อืม ปู่กับย่าเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก พวกท่านรู้ว่าเธอมา ก็เลยออกไปซื้อของข้างนอกกัน”
“เตรียมตัวจะไปหาลูกชายบุญธรรมและลูกสาวบุญธรรมของฉันน่ะ”
ซ่งฉีเอ่ยอย่างไม่จริงจังนัก
“ไปหาพวกเขาทำไมต้องซื้อของด้วยล่ะ เกรงใจกันเกินไปแล้ว”
หลินรั่วเข้าใจแล้ว
“ช่างเถอะน่า เขาไม่ได้ซื้อให้เธอสักหน่อย ตอนเธอมาหาฉันก็หอบข้าวของมาพะรุงพะรังเหมือนกันไม่ใช่เหรอ!”
ซ่งฉีไม่สนใจเธอ
ระหว่างพวกเธอสองคนย่อมไม่ต้องเกรงใจกัน แต่การไปมาหาสู่ระหว่างตระกูลซ่งกับตระกูลลู่ยังคงต้องพิถีพิถันอยู่ดี