เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น หลินรั่วตื่นขึ้นมาพร้อมกับเจ้าตัวเล็กทั้งสาม ทันทีที่ลืมตาก็ประสานสายตากับดวงตากลมโตเป็นประกายน้ำทั้งสามคู่นั้น ทำเอาหลินรั่วใจละลายในทันที ลูก ๆ บ้านพวกเขานี่ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ!
ส่วนลู่เสียนฉือไม่อยู่ในห้อง แน่นอนว่าต้องตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว
ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริง ลู่เสียนฉือตื่นแต่เช้าก็พาเจิ้งข่ายเฟิงขึ้นเขาไปแล้ว
เวลานี้ทั้งสองคนต่างก็แบกฟืนคนละมัดเดินลงมา เพียงแต่มัดฟืนของพวกเขาทั้งสองคนนี้มัดหนึ่งเทียบเท่ากับคนอื่นแบกถึงหกเจ็ดมัด
“เป็นไงบ้าง มีตรงไหนไม่สบายตัวไหม”
“บอกนายแล้วว่าฉันไปคนเดียวได้ นายก็ยังจะดึงดันตามมาอีก”
ลู่เสียนฉือเอ่ยถาม
“ร่างกายของฉันเองฉันย่อมรู้ดี หายสนิทเป็นปลิดทิ้งแล้ว”
“นายไม่เชื่อฉัน แล้วยังไม่เชื่อเสี่ยวรั่วอีกหรือไง”